Radykalne wybaczanie

Osoby zadające nam cios i okoliczności życia sprawiające nam ból możemy potraktować na dwa sposoby. Frustrować się tym i otaczać żalem i poczuciem krzywdy lub wyciągnąć z nich lekcje i być jeszcze za to wdzięcznym. Wybór reakcji spowoduje łańcuch wydarzeń, który doprowadzi nas albo do żalu, albo do wyzwolenia.

Każdy pamięta zdarzenia, w których zachował się wobec kogoś niezbyt miło czy wręcz paskudnie. Sam też doświadczył takich zachowań pod swoim adresem. Spotykamy się z tym codziennie, doświadczamy tego zarówno od najbliższych jak i nieznanych, spotkanych po drodze. Waga tych doświadczeń i towarzyszących im emocji bywa różna. Niepochlebna opinia koleżanki na temat naszej fryzury wywołać może naszą irytację, złość i złorzeczenie. Zupełnie inne emocje targają nami gdy odkryjemy zdradę małżonka czy zostaniemy okradzeni z dorobku życia. Wtedy ogarnia nas szaleństwo. Cali stajemy się nienawiścią, złością, żalem. Myśli krążą jedynie wokół planowania zemsty lub użalania się nad sobą. Czy warto rozpamiętywać , złorzeczyć i ciągle tkwić w tych samych myślowych schematach? W takich momentach lekcją do przerobienia jest wybaczenie, złapanie dystansu, by iść dalej czerpiąc z życia to co najlepsze.

źródło: www.lifementor.pl

źródło: www.lifementor.pl

Możemy spojrzeć na wybaczanie z wielu płaszczyzn. Zacznijmy z perspektywy naszej codzienności. Kiedy mamy wiele doświadczeń związanych z poczuciem winy, złości, żalu czy pretensji, nasza istota, nasze „ja” zaczyna się właśnie tak przejawiać. Zgodnie z zasadą „ jesteś tym czym są Twoje myśli i emocje” stajemy się jednym wielkim żalem, pretensją i złością. Co więcej, zaczynamy chorować. Ta złość, zawiść, żal, chęć zemsty najpierw zagnieżdżają się w naszym umyśle, potem zamieszkują na poziomie serca i wypełniają każdą komórkę naszego ciała. Osoby, którzy wybierają taki scenariusz mówią potem: mam takie straszne życie. I tak się w tym „sposobie na życie” zapamiętują, że nie widzą już wokół siebie niczego pozytywnego. Zamykają się nawet na to co zwykłe – niezwykłe. Nie patrzą w niebo, nie słyszą szelestu liści, nie widzą całego uśmiechu świata. Zarastają chwastami złych emocji i bardzo te chwasty pielęgnują.

Można inaczej. Można wybaczyć sobie czy innym w zależności czy jest się „ofiarą” czy „katem”. Wybaczyć. Nie wracać do tego, co było. Przestać żyć nienawiścią, żalem czy poczuciem winy. Wiadomo – nie jest to łatwe. To długotrwały proces. Najważniejsze to poczuć chęć wybaczenia. To najważniejszy pierwszy krok. Jak go zrobić? Forma może być różna. Może to być afirmacja powtarzana każdego dnia, w której wyraźnie określamy co i komu wybaczamy. Za co i jaką osobę przepraszamy. Inną drogą do przebaczenia jest medytacja. Wizualizujemy w niej osobę, której chcemy wybaczyć i otaczamy ją biało- różowym światłem i piękną bezwarunkowa miłością.

Nie jest do końca ważne jakiego „narzędzia” się użyje. Najważniejsza jest INTENCJA. Prawdziwa, czysta, wyrażona z poziomu serca. Ważne żeby naszego „kata” pobłogosławić i chociaż mentalnie przytulić. Kiedy akt wybaczenia dokona się w naszym życiu, zaczną się dziać małe i wielkie cuda. Przede wszystkim odzyskamy radość życia, zaczniemy rozmawiać ze wszystkimi „uśmiechem”, poznamy co to spokój i harmonia. Przestaniemy chorować i zrobimy kolejny krok na drodze rozwoju duchowego.

A jeśli to nie działa?

Próbujemy, wizualizujemy, afirmujemy. Gdy tylko pomyślimy o osobie, która nas skrzywdziła zaczynamy w duchu warczeć, złe emocje powracają. Co wtedy zrobić?

źródło: www.ambasadorp.pl

źródło: www.ambasadorp.pl

Spróbujmy spojrzeć na wybaczanie ze strony czysto duchowej, z poziomu Duszy. Każda Dusza schodząc na ziemię i wcielając się w ciało ma zakontraktowany ciąg wydarzeń tworzący nasze życie. Z góry wie jaką rolę ma odegrać. Nie zawsze są to role wspaniałych księżniczek, dobrych i kochanych. Ktoś musi zagrać tych co kradną, kłamią, oszukują czy popełniają inne zbrodnie. I to jest sztuka. Te Dusze właśnie podejmują się przeprowadzić nas przez te najtrudniejsze doświadczenia życia. A więc paradoks. Nasi najbardziej znienawidzeni „wrogowie”, osoby, których wręcz nie znosimy, ci co wyrządzili nam największą krzywdę są tak naprawdę naszymi nauczycielami. Może patrząc z takiej perspektywy łatwiej będzie niektórym z nas wybaczyć swoim krzywdzicielom i sobie. Bo nasza Dusza też przecież zakontraktowała jakieś paskudne zachowania i czyny, żeby pomóc doświadczać innym istotom. Idąc tym tokiem myślenia znika podział na ”ofiarę” i ”kata” i właściwie wybaczanie dzieje się samo.

Inkarnacyjne zaszłości

Zdarza się, że pomimo starań nadal przydarzają się nieszczęścia, a nasze życie to pasmo niepowodzeń dalej budowane na złości, gniewie i żalu. Taki zaklęty krąg. Oznaczać to może, że nieźle nabroiliśmy w poprzednich wcieleniach i teraz właśnie mamy do przerobienia pewne zaszłości i doświadczenia karmiczne. W takim przypadku najlepiej dla nas udać się do specjalisty, do kogoś kto nam wytłumaczy zawiłe meandry inkarnacyjnych zależności. Warto zapisać się na przykład na warsztaty radykalnego wybaczania w/g metody Colina Tippinga.

źródło: www.treningwybaczania.blogspot.pl

źródło: www.treningwybaczania.blogspot.pl

Tipping uważa, że dopóki utrzymujemy się w przeświadczeniu, że stała nam się krzywda, nie możemy uwolnić się od ciężaru emocjonalnego. Istniejemy w dwóch światach : ludzkim i duchowym. W świecie ludzkim wszelkie przykre zdarzenia, które nas dotykają, postrzegamy jako krzywdę i dlatego podlegamy schematom „kata” i „ofiary”. Tipping proponuje zatem spojrzenie duchowe, o którym wspominałam powyżej – spojrzenie na swoich „krzywdzicieli” jako na tych, co pomagają nam doświadczać, są naszymi nauczycielami w imię naszego Najwyższego Dobra. Jeśli spojrzymy na nasze ziemskie krzywdy w ten sposób, wybaczanie nie istnieje bo nie ma czego i komu wybaczać.

Poniżej podaje różnice w postrzeganiu wybaczania rozumianego w aspekcie ludzkim
( tradycyjne wybaczanie ) i duchowym ( radykalne wybaczanie ).

Różnice między wybaczaniem tradycyjnym a radykalnym

Tradycyjne wybaczanie

Radykalne Wybaczanie

Świat ludzki (ego)

Świat prawdy duchowej

Niskie wibracje

Wysokie wibracje

Wydarzyło się coś złego

Nic złego się nie wydarzyło

Oparte na osądzaniu

Wolne od osądzania i winy

Skoncentrowane na przeszłości

Skoncentrowane na teraźniejszości

Potrzeba zrozumienia

Podporządkowanie się temu, co jest

Świadomość ofiary

Świadomość łaski

Ocenia ludzką niedoskonałość

Akceptuje ludzką niedoskonałość

Istnieje tylko rzeczywistość fizyczna

Rzeczywistość jest metafizyczna

Problem jest na zewnątrz

Problem jest we mnie

Puszczanie poczucia odrzucenia w niepamięć

Przyjmowanie odrzucenia

Ty i ja jesteśmy odrębni

Ty i ja jesteśmy jednością

„Wypadki chodzą po ludziach”

Nie ma przypadków

Życie to zbiór losowych wydarzeń

Życie jest celowe i sensowne

Osobowość i ego kontrolujące

Dusza podążająca za planem boskim

Rzeczywistość się dzieje

Rzeczywistość stwarzamy sami

Śmierć jest prawdziwa

Śmierć jest iluzją

Marlena Pietruszka

Źródło:http://www.metoda-tippinga.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=2&Itemid=3

fot. www.goalcompagnon.pl

Podziel się wiedzą:
Facebook
Facebook
YouTube
Instagram

Wspierasz energię, którą tworzymy? Wesprzyj nas w materii!

Przekaż darowiznę

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *