Zwierzę Mocy – Kruk

kruk

Kruk budzi bardzo wiele uczuć. W większości raczej negatywnych niż pozytywnych. Występuje we wszystkich kulturach i religiach, ma ogromną ilość znaczeń i interpretacji. Jako zwierzę mocy jest bardzo użyteczne, ale trzeba też pamiętać, że przede wszystkim należy je traktować z szacunkiem, bo może dać nam „popalić”.

Kruk, razem z wroną i gawronem, należy do rodzaju Corvus. Europejska nazwa wywodzi się od wydawanych przez te ptaki odgłosów. Kruk występuje przede wszystkim na półkuli północnej, jest najbardziej rozpowszechnionym gatunkiem spośród wszystkich krukowatych. W Polsce objęty częściową ochroną. Jest wszystkożercą, ale głównie preferuje mięso, które potrafi upolować w trakcie swoich powietrznych akrobacji. Zdarza mu się jeść nasiona, żołędzie, rośliny, ale tylko w ramach uzupełnienia diety. Kruki tworzą pary tylko i wyłącznie monogamiczne. Według wielu badaczy dochowują sobie wierności do końca życia.

Symbol Światła

Jako symbol kruk jest, wbrew pozorom, symbolem solarnym. W Grecji był poświęcony Apollinowi – bógu światła, ale też wróżb. W Chinach wierzy się, iż trzynogie kruki żyły na słońcu. Nogi ich miały symbolizować świt, południe i zmierzch. Niegdyś było ich dziesięć, lecz dawały światło tak intensywne i tak gorące, że pewien myśliwy musiał odstrzelić dziewięć z nich, aby zachować życie na ziemi.

Poza energią solarną, czyli sprawczą, kruk niesie również proroctwa. Według legendy dwa kruki wskazać miały Aleksandrowi Wielkiemu drogę do wyroczni Amona w oazie Siwa na Pustyni Libijskiej. W kulturze grecko-rzymskiej „mądrość” kruka ceniono przynajmniej od czasu powstania bajek Ezopa, co wraz ze spuścizną klasyczną przeniesione zostało nie tylko do późniejszej kultury ogólnoeuropejskiej, lecz także arabskiej. W Persji kruk poświęcony był bogu światła i słońca – stąd rola, jaką później u Rzymian odgrywał w ikonografii kultu Mitry (wyobrażenia na stelach) i w jego misteriach (gdzie miano „kruka” nosił pierwszy ze stopni wtajemniczenia). Rzymianie, którym jego krakanie przypominało łaciński wyraz cras – „jutro”, kojarzyli go również z nadzieją.

Symbol Śmierci

Poza symboliką solarną, kruk związany jest także ze śmiercią. Wiąże się to z tym, że po zakończonej wojnie lub bitwie na pole walki zlatywały gromady kruków, żeby się pożywić. Podobno latające kruki zwiastowały bitwę, w której wielu ludzi miało umrzeć. Wierzono, że potrafiły wyczuć zapach rozkładającego się ciała człowieka jeszcze za jego życia, nawet przez grube mury. Oprócz tego wierzy się, że ptak ten sprowadza zmarłych do świata żywych, aby mogli naprawić wyrządzone za życia zło. Żydzi oraz Grecy widzieli w nim dobrego przewodnika, a Arabowie nazywali go Abu-Zajir, co oznacza „Ojciec Przepowiedni”. W Irlandii do tej pory używa się go do sprowadzania wizji proroczych. Kruk lecący na prawo oznaczał wróżbę szczęśliwą, na lewo – zły los. Kruki opuszczające swoje gniazdo były wróżbą najgorszą z możliwych. Część chrześcijan wierzy, że kruki zjawiają się po dusze przeklętych, aby zabrać je do piekła. Co ciekawe, według Szamanów krakanie nie jest wróżbą czyjejś śmierci, a tylko przekazem od umarłych z innego świata.

Symbol Stworzenia

Skandynawskie legendy przedstawiają dwa kruki zasiadające ponad tronem Odyna: Hugin, duch (myśl) oraz Munnin, pamięć. Symbolizowały one zasadę stworzenia. Były one wysyłane przez Odyna na zwiady i przynosiły mu informacje o tym, co dzieje się na świecie. W taki sam sposób ptaki te towarzyszyły Wotanowi („Bóg z krukami”). U Celtów kruk był święty i oznaczał ciało rozerwane w walce. Ponieważ był padlinożercą, walijscy poeci używali metafory „kruk cię ugodził”, żeby powiedzieć „umarłeś”. Według nich kruki eskortowały słońce podczas jego wędrówki w noc, czy też – można powiedzieć – do piekła. Tak więc kruki były symbolem zła, w przeciwieństwie do łabędzi – symbolu czystości.

W Biblii, kruk został wysłany przez Noego w poszukiwaniu suchej ziemi po powodzi. Jednak kruk nie powiedział Noemu, że powódź się skończyła. Został więc uznany za samolubnego. Święty Golowin twierdził, że w Raju kruki miały piękne, wielokolorowe skrzydła, lecz po wygnaniu z Raju Adama i Ewy, kruki zaczęły jeść padlinę, dlatego ich pióra stały się czarne. U krańca czasu kruki znajdą na nowo i odzyskają swoje piękno oraz będą śpiewać w harmonii, chwaląc Boga.

W Indiach, w Mahâbhâracie, posłannicy śmierci są porównywani do kruków. W Laosie, woda nawożona przez kruki nie mogła zostać użyta do rytualnego oczyszczenia. W północnej Ameryce z kolei kruk jest personifikacją Najwyższego Bytu. Kiedy macha skrzydłami, stwarza wiatr, grzmoty i błyskawice. Również dla Majów kruk był wysłannikiem Boga piorunów i błyskawic.

krukSymbol Miłości

Kruk odegrał także swoją rolę w mitologii azjatyckiej. W Chinach i Japonii kruk symbolizuje miłość i wdzięczność dziecka do swojego rodzica. Według tamtych legend dziesięć czerwonych kruków z trzema łapami wzleciało ze Wschodniego Drzewa Jeżyny, żeby przynieść światu światło. Lecz sprowadziły tym samym ciepło, którego Ziemia nie była w stanie wytrzymać. Yi – Dobry Łucznik, zestrzelił dziewięcioro z nich i uratował świat. Ostatni Kruk jest teraz Słońcem. W Afryce kruk ostrzega mężczyzn przed zagrażającymi im niebezpieczeństwami. Kruk jest ich przewodnikiem i duchem opiekuńczym. Niekiedy jednak kruk występuje jako postać będąca przedmiotem kpin – naiwna, głupia i śmieszna (np. w eskimoskich i zachodnioafrykańskich bajkach).

Jako zwierzę mocy kruk jest świetnym nauczycielem. Nie jest jednak odpowiedni dla wszystkich, bowiem jest bardzo surowy i pamiętliwy. Ma niecodziennie pomysły i lubi wpędzać swoich uczniów w kłopotliwe sytuacje, które wymagają kreatywnego rozwiązania. Kocha rozwiązywać zagadki i często takowe podrzuca swoim „ludziom”. Wiecznie w ruchu, nienawidzi stagnacji, nie podejmie decyzji zanim nie rozważy wszystkich za i przeciw. Posiada dużą wiedzę na przeróżne tematy, cechuje go ogromna ciekawość świata, lubi bardzo wnikliwie przyglądać się danej sytuacji lub osobie i wyciągać wnioski. Tego samego wymaga od swoich ludzi. Ponadto aktywuje moce magiczne i pomaga wprowadzić magię w plan materii.

Czego można się nauczyć od kruka jako zwierzęcia mocy?

Przede wszystkim mądrości, bystrości i spostrzegawczości. Także dochowywania sekretów. Mimo że są to bardzo gadatliwe zwierzęta, kiedy trzeba „trzymają język w dziobie”. Nieprawdą jest, że kochają samotność. Są po prostu wybredne. Lubią towarzystwo sobie podobnych, szkoda im tracić czas na bezsensowne znajomości. Uczą jak nie marnować czasu na zbędne rzeczy. W przyjaźni, podobne jak w miłości, są bardzo lojalne i oddane, przywiązują się do wybranych osób na bardzo długo, są niesamowicie wierne. Nie dla nich romanse i skoki w bok, choć zdradę przeżywają bardzo mocno i pamiętają. Potrafią nawet umrzeć z powodu takiego bólu, więc lepiej im go nie zadać.

Ktoś, kto ma kruka jako zwierzę mocy powinien również pamiętać o symbolice kruczych piór. Ich głęboka, ciemna czerń odzwierciedla zlewanie się dobra i zła. Dopóki światło nie pokona ciemności, a pióro nie zostanie wydobyte na światło dzienne, nie będzie lśnić. Dlatego też kruk pomoże zmienić życie oraz siebie samego. A przede wszystkim zachęci i pokaże, jak połączyć magię, wolę i intencję, by w świecie materialnym zamanifestowało się wszystko to, czego pragniesz.

Przeczytaj o innych zwierzętach mocy TUTAJ

 

Źródła:
http://elmoryah.blogspot.com/2014/06/kruk-mistyczny-straznik-sciezki-duchowej.html
pl.wikipedia.org/wiki/Kruk_i_wrona_w_kulturze
czarownice.com/kruk/
prorok.pl/czarownica/art-1007,0.html
thecrow.pl/artykuly-i-wywiady/kruk-w-mitologii-i-podaniach/
Zdjęcia: pixabay.com

Podziel się wiedzą:
Facebook
Facebook
YouTube
Instagram

Wspierasz energię, którą tworzymy? Wesprzyj nas w materii!

Przekaż darowiznę

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *